maandag 02 maart 2009 Er zijn 34 reacties deze week Blog

Mijn vader was in 1975 na 12 jaar trouwe dienst, bij de grote lampen fabrikant in het zuiden des lands, toe aan iets anders. Hij besloot om te informeren of er binnen het bedrijf niet elders ander werk voor hem was. Van de mogelijkheden die er waren sprong een baan, voor de duur van drie jaar, in Engeland het meest in het oog. Natuurlijk werd de beslissing niet van de ene op de andere dag genomen. Ik was dertien toen dit alles speelde en bleek ook de grootste dwarsligger. Ik was net goed en wel gewend aan de middelbare school, had daar nieuwe vrienden gemaakt en werd geconfronteerd met weer een enorme verandering. Geen wonder dus dat ik een verhuizing naar Engeland niet zag zitten. Uiteindelijk wisten mijn ouders mij over te halen, maar alleen omdat we in Engeland een hond zouden krijgen.

We verhuisden in de zomer van 1975 naar Reigate een dorp ten zuiden van Londen in Surrey. Grotere kaart weergeven (klik op de blauwe letters om te zien waar Reigate ligt.)
Ons nieuwe huis, luisterend naar de naam ‘Upton’, lag aan een rustige straat; High Trees Road.


High Trees Road (foto inet)

Het huis was mooi ruim en had een grote tuin. Maar veel tijd om te genieten van de vakantie was er niet want al gauw begon het nieuwe schooljaar. Samen met mijn drie jaar jongere zusje ging ik naar Dunottar een meisjesschool, wat toen naast een dagschool ook nog een boardingschool was. Gelukkig hoefden wij niet naar kostschool. Dat zou ook een beetje vreemd geweest zijn want de school lag aan het einde van de straat waarin wij woonden. De school was gevestigd in een mooi oud (1817) landhuis met veel grond er omheen. Sport is in Engeland erg belangrijk en mede dankzij de hoeveelheid grond beschikte de school ook over veel sportvelden, tennisbanen en zelfs een overdekt zwembad.


(afbeelding van Google Earth)

Tot zover de leuke aspecten van de school wat mij als dertien jarige betreft. Want daar hield het wel op. Om te beginnen zinde het mij absoluut niet dat het een meisjesschool was. Ik had niets tegen meisjes maar als jong meisje kon ik altijd beter opschieten met jongens dan met meisjes en als puber was ik natuurlijk ook op een andere manier geïnteresseerd geraakt in het andere geslacht. Dus het ontbreken van jongens op school kon mij niet bekoren. Maar de grootste kriem van het naar school gaan in Engeland was het schooluniform. Mensen wat had ik daar een hekel aan! het bestond uit een grijs paar sokken, een grijze rok, een wit overhemd, een helder blauwe strop jas en een blauwe blazer. De blazer is nog steeds in mijn bezit, ik pas er niet meer in vandaar deze foto van de blazer op een hangertje.

Jullie kunnen vast wel raden wat ik als eerste deed als ik ‘s middags uit school kwam…. precies het uniform ging gelijk uit! Onder het uniform werd je geacht zwarte, donker blauwe of donker bruine schoenen aan te hebben. Van het model oerdegelijk en oersaai! Tijdens een zomervakantie in Nederland had ik eens mooie beschaafde bordeaux kleurige schoenen gekregen die ik natuurlijk zodra ik terug was ook naar school aan deed. Vijf minuten later was ik weer thuis om andere schoenen aan te trekken! Toch is het me gelukt om een aantal regels versoepeld te krijgen.

In Nederland was ik een erg rustige leerlinge maar in Engeland bleek ik ineens een brutaaltje. Het werd me al snel duidelijk dat ze mondige leerlingen niet gewend waren en daar had men op een school die alleen gedweeë leerlingen gewend was duidelijk moeite mee. Een mooi voorbeeld hiervan waren de perikelen die door mijn toedoen ontstonden rondom het jaarlijkse openhuis.


Het logo van de school
DO UT DES (Ik geef op dat u zult geven)

Elk jaar werd er aan het einde van het schooljaar op zaterdag een openhuis gehouden voor ouders en leerlingen maar ook voor de nieuwe leerlingen en hun ouders. Elk jaar was het de beurt van één klas om te helpen tijdens het openhuis, zo kwam ook mijn klas aan de beurt om op die dag behulpzaam te zijn. We moesten achter kraampjes staan, mensen wegwijs maken etc. Ik vond het geen enkel probleem om te helpen maar ik was niet bereid om op mijn vrije zaterdag mijn uniform aan te trekken maar dat werd wel van mij verwacht. Ik baalde daar natuurlijk enorm van, te meer omdat de andere leerlingen van de school geen uniform hoefden te dragen. Ik uitte mijn ongenoegen in eerste instantie richting mijn mede leerlingen. Na drie jaar Elmar waren die ook al aardig minder volgzaam geworden en ze waren het met mij eens dat je op een vrije dag eigenlijk niet gedwongen kon worden om je uniform aan te trekken. Dat sterkte mij natuurlijk enorm en ik ben toen naar de klassenlerares gestapt. Zij was het natuurlijk geheel niet met mij eens en probeerde me al snel weg te sturen. Maar wetende dat mijn klasgenootjes er net zo over dachten, zette ik haar en met haar de leiding van de school voor het blok. Het was kiezen of delen; of we helpen, maar dan zonder uniform of we helpen niet. Na veel gemor en gedoe konden ze niet anders dan toegeven en mocht er voor het eerst in de geschiedenis van de school een groep helpen op de open dag zonder uniform te dragen.


Reigate met in het centrum de oude ‘Town Hall’ 
 (foto van inet)

Na drie jaar Engeland gingen we weer terug naar Nederland. Ik was intussen zestien en was blij de meiden school en het uniform achter me te kunnen laten. Maar ondanks die grote min punten heb ik toch veel leuke en dierbare herinneringen aan die periode in mijn leven over gehouden.
We woonden er prachtig, met veel ongerepte natuur in de omgeving waar je eindeloos met de hond kon wandelen zonder een kip tegen te komen.
De geweldige uitstapjes die we maakten naar Londen, waar we allerlei musea en theaters bezochten, zullen me altijd bij blijven.
We kregen de kans om van alles wat top tennis te bieden had te genieten op Wimbledon. We zagen legendarische spelers als: Chris Evert, Martina Navratilova, Björn Borg, Ivan Lendl, Jimmy Connors en John McEnroe.
Wat ik natuurlijk ook over heb gehouden van mijn verblijf in Engeland is het goed kunnen spreken en schrijven van de Engelse taal, iets waar ik tot op de dag van vandaag nog plezier van heb.

Wellicht vragen jullie je af hoe ik nu ineens op dit onderwerp kom. Het antwoord is heel eenvoudig; vorige week hebben we onze zomervakantie geboekt en we gaan drie weken naar Engeland! Ik hoop daar mijn kinderen te kunnen laten zien waar hun moeder drie jaar gewoond heeft en naar school ging. De afgelopen week kwamen er bij mij allerlei herinneringen naar boven en ik vond het leuk om die ook met jullie te delen. Er valt natuurlijk nog veel meer te vertellen maar dat houden jullie nog te goed.

About the Author

Elmar

34 Reacties

  1. Jetske

    Wat verrassend zo’n log. Drie jaar in Engeland gewoond. Het was voor je ouders wel een hele stap om zo iets te doen. En dan met een tegenstribbelende dochter, lijkt me niet eenvoudig. Wel leuk om te lezen dat je zo strijdvaardig was. Heb je dat nu nog in je? Wel een heel leuk idee om jullie kinderen dit alles te laten zien.

  2. rietepietz

    Wel een leuke reden om herinneringen op te halen en natúúrlijk is het een belevenis geweest destijds. Erg goed ook voor je Engels ,daar zul je je hele leven veel plezier van gehad hebben .Je leert het toch nergens beter dan in een “Engelssprekend” land .

  3. Kroosduiker

    Wat een leuk log en wat fijn dat je dit met ons wilde delen, ik heb het met plezier gelezen.

  4. Annojo

    Uniformen op school vind ik wel wat hebben. Dan ben je gelijk van dat gepest af vanwege (het niet hebben van) bepaalde merkkleding. Maar het moet wel gemengd zijn, ik kon vroeger ook al beter met jongens opschieten dus dat moet wel vevelend voor je zijn geweest. Ik zat op een dansopleiding: 99% meisjes…

  5. Jan K.

    Mooie verhalen uit de oude doos, Elmar. Ik kan me voorstelen, dat het als dertienjaige geen prettig idee was om te verkassen, om over dat uniform en de strenge regels op die meisjesschool maar niet te spreken. Toch kun je het achteraf wel als een verrijking van je leven zien, lijkt me.

  6. Belinda

    Leuk dat je dit met ons wilde delen. Ik zou er ook een hekel aan hebben om in schooltenue te moeten lopen.

    Het gebied waar jullie woonden was natuurlijk wel top maar kan me helemaal voorstellen dat je het niet zag zitten om daar  naar toe te gaan. Maar achteraf heeft het dus ook voordelen gehad want je spreekt de taal vloeiend!

    Leuk dat jullie besloten hebben om de vakantie daar te vieren zodat je toch een beetje een gedeelte van je roots kan showen aan jullie kids!

  7. Redstar

    Die uniformen zijn glad niet verkeerd. Zouden ze her ook gewoon moeten invoeren.

  8. Liesbeth

    toch goed dat je dat toen voor elkaar hebt gekregen met die uniformen. Je was lekker opstandig, net als ik! Ik herken er best veel van. Ik was ook op die leeftijd in een pleegezin opgenomen en het was een heel net gezin in het Gooi en erg streng.Toen ben ik er ook tegenin gegaan, tegen alles eigenlijk en kon ik uiteindelijk terug naar mijn ouders…leuk om te lezen, fijne dag!

  9. klaproos

    dat is wel heel heel heel leuk lezen  rebelse elmar:-))

    maar je hebt gelijk hoor, een beetje rebelie is wel goed,

    je hebt wel veel meer meegemaakt dan de doorsnee tiener, op school, dat is ook wel gaaf, en je engels zal perfect zijn, da’s ook nooit weg :-)

    een heel leuk  logje elmar

    groetjes

    klaproos

  10. Mannie

    Zal best een leuke ervaring geweest zijn al wou je in het begin niet. Nou ja op die uniformpjes na dan ;)

  11. Annette

    Mag ik mee? Lekker met de boot over, dan links rijden door dat prachtige landschap, lekker eten en drinken. Gaaf, Elmar. We gaan dit jaar een weekendje naar Ipswich, naar vrienden van ons. Ik kijk er nu al naar uit!

    Leuk om te weten wat je band met Engeland is. Ik heb het helemaal gelezen. Heb je nog kontakt met je oud-klasgenoten of is alles verwaterd?

  12. gerdaYD

    Hé, leuk, zo weten we iets meer van jou en je achtergrond. Ik ben verzot op de verhalen van andere mensen, dus heb ik hier weer van genoten. Wat jij duidelijk niet deed van je uniform… hihi.
    En leuk dat je je kinderen kan laten zien waar je was, en hoe het was… ik wens je er heel veel plezier mee!

  13. Leo

    Als Albion-lover ben ik wel een beetje jaloers op jouw levenservaring. Daar wonen en leren moet wel een extra steuntje in de rug zijn als het gaat om begrijpen hoe die samenleving daar in de provincie een beetje functioneert. Ik ben het overigens wel eens met de maatregel dat men schoolkinderen in uniform laat lopen. Geen  onderscheid door afkomst of inkomen. Allemaal gelijk en zorgen dat het op school gaat om kennis opdoen en niet om status. Hoe saai ook. Overigens heb je ook in ons land nog steeds strikt gescheiden scholen hoor en ik kom zelf ook uit die cultuur. Domweg ingegeven door het geloof van toen of dat van nu…. 

  14. Sanne

    Wat een leuk verhaal! Al moet ik er niet aan denken om er drie jaar lang te wonen hoor…

  15. Etje

    Ben met mijn ouders ook 5 jaar naar Duitsland gaan wonen en was zeker aan aanpassing. Maar heb er wel heel goede herinneringen aan over gehouden.

    Groetjes

  16. Inge

    ging de hond ook mee naar nederland???? Wel leuk om dat meegemaakt te hebben al is dat vaak pas achteraf idd.

    Zo’n schooluniform is het laatste wat je wilt als meisje van 13……

     

    Leuk terug naar Engeland en die tennisers, dat waren gouden tijden daar meis……

     

  17. Malou

    Ik ken de meisjes scholen niet .

    Als ik het zo lees lijkt het wel een beetje op Harry Potter met dat uniform whahaha

    Maakt niet uit , ik denk dat de Engelse ouders het geweldig vinden dat uniform , het scheelt een hoop merkkleding pfff

  18. Di Mario

    Kom maar op met log deel 2.
    Ik heb zitten genieten van je opstandig gedrag.

    Love As Always
    Di Mario

  19. marjolein

    Wat een leuk verhaal, kan me voorstellen dat al je herinneringen weerboven komen drijven :))

    Je schrijft trouwens erg leuk :))

    Dag en vast al heel veel plezier en voorpret in England

  20. J@n

    Natuurlijk speelde ook wel mee Elmar, dat je juist in je pubertijd daar kwam. Was je hier gebleven dan had je ook hier genoeg dingen gevonden om tegen te protesteren en dan misschien met minder reden. Zo is het maar goed dat je die gelegenheid daar had;-))

    Ik wacht met smart op het vervolg….

    Gr. J@n.

  21. Renesmurf

    Ik moet er toch niet aan denken zeg, zomaar meegezeuld worden naar een ander land.   En dan problemen met aanpassen zo, het is allemaal wat.

    Toch mooi dat het na drie jaar voorbij was.
    Ik denk dat komende vakantie vast nog veel meer herinneringen naar boven borrelen!

  22. beuzeblaadje

    Zucht……. Wat een heerlijk verhaal Elmar, ik heb het met veel interesse zitten lezen! Schooluniformen en dat stijve, degelijke onderwijs dat kennen we hier in Nederland alleen maar uit boeken. Dat jij dat in het eggie hebt meegemaakt! Ik kan me voorstellen dat het heef gaaf voor jou moet zijn terug te gaan naar al die, toch wel dierbare, plekken en zeker om ze aan jouw kinderen te laten zien! Maar van mij mag je nog veel meer uit die periode op dit log “gooien”, leuk om te lezen!

    Groetjesssss,                                                                                         beuzeblaadje

    OT:”Niet jarig en toch een jaartje ouder, vreemd!”                                          Niet zo vreemd hoor, ik ben geboren op 29 februari!

  23. bar

    Wat leuk om dit te lezen. Mijn opa, oma, moeder en oom hebben 10 jaar in Engeland gewoont. Ook een plaatsje wat precies naast Londen lag, ben even de naam kwijt. Mijn moeder was 16 en is terug gegaan toen ze 17 jaar was, omdat ze in Nederland de opleiding verpleegkundige ging volgen. Door de 10 GB ben ik aardig veel toch met engelse dingentjes opgevoed….de BBC staat bijvoorbeeld 24/7 aan bij mijn familie. Is grappig. Leuk zeg dat jullie daar op vakantie gaan en natuurlijk is het leuk om te zien waar je moeder heeft gewoont. Ik heb het huis van mijn opa, oma, moeder en oom ook in het echt gezien en ik vond het heel leuk om te zien. Vervolgens gingen we een gebakje eten met een super grote eetlepel….whahahahhaha…echt zoooo engels he.

     

    xxx Bar.

  24. Leidse Glibber

    Dat is inderdaad leuk om je kinderen de omgeving te laten zien en waar je hebt gewoond.

    Die uniformen kan ik me echt goed indenken dat je daar een hekel aan had.

  25. sisely

    Zo ben weer wat wijzer geworden van een blogger, dat is best wel leuk om dit aan je kinderen te laten zien.

  26. tagrijn

    Ik haat uniformen voor kinderen als die niet nodig zijn (de scouting bv). Dus ik kan me goed voorstellen hoe je je daar hebt gevoeld. Een mooi en informatief logje en Elmar is geen doetje, dat weten we dan ook weer!

  27. Hanny

    Meisjesscholen komen in Nederland (geloof ik) niet meer voor. Verboden moeten ze worden. Wat een verschrikking. Ik heb er ook op gezeten, maar dan zonder uniform. Een uniform is natuurlijk waardeloos. Maar aan de andere kant voorkom je er misschien een hoop ellende mee, want kinderen worden dan niet afgerekend op hun kleding.

    Mijn Jan had ook naar het buitenland kunnen gaan voor diezelfde fabriek. Maar om zijn kinderen (die bij hun moeder woonden en waar het niet lekker mee liep) is hij in Nederland gebleven. Hij heeft er nog steeds spijt van, maar het is niet anders.

    Leuk om met je kinderen een stukje uit je jeugd op te zoeken.

  28. Sary

    Ik voel met je mee Elmar ook ik heb op meisjesscholen gezeten maar dan hier in Nederland, gelukkig zonder uniform”-)))

    Maar jij hebt het voordeel dat je perfect Engels spreekt en schijft tenminste en dat is wel drie jaar een uniforn waard.

    Ik ben benieuwt hoe je dat gaat ervaren straks in de vakantie of je het nu met andere ogen ziet misschien.

     

    In elk geval wens ik jullie een super vakantie .

     

    Liefs van Sary en de bengels 

  29. Jeroen

    Wat een leuk logje Elmar. Ik kan me voorstellen dat je dat uniform haatte. Toch is het juist bedoel om verschillen in klasse onzichtbaar te maken. Iedereen gelijk, arm of rijk. Maar voor mij zou het ook niets zijn. Uiteraard heb je daar een goeie basis gelegd wat betreft de Engelse taal. En rebels? Leuk toch! Was ik zelf ook wel een klein beetje.

  30. Me!

    Hey Elmar, leuk wat over je verleden te lezen…

  31. Pia

    Ik heb al heel wat hoeken en gaten van Engeland gezien. Mijn broer woont er al 38 jaar en verhuisde van plek naar plek. Ook een aantal keer in de buurt van Londen, ik vind het een geweldige stad, zeker in de zomer. Met de kerst eigenlijk alleen om te shoppen. Nu woont hij in Ravensthorpe. Maar Engeland heeft vaak nog het weidse en heuvelachtige. Het enige waar ik absoluut niet van gecharmeerd ben zijn die gifgroene doperwten en de oploskoffie :) Maar leuk jouw verhaal te hebben gelezen, toch een leuke en aparte herinnering

  32. Billy

     

    het is inderdaad leuk om die “Engelse periode” van jou te vernemen, Elmar!

    Het leek me ook zeker niet makkelijk om zomaar over te schakelen naar een engelse school

    Fijne avond nog!

    Billy

  33. Natazz

    Wauw wat een luxe zeg om een paar jaar in Engeland gewoond te hebben, zeker heel goed voor de taal.
    En het is altijd leuk om je man en kinderen je oude huis te laten zien toch? En natuurlijk voor ons ook want wij krijgen weer foto’s te zien. :-)

    Fijne avond belhamel

  34. Illness

    Dat moet een hele aanpassing zijn geweest….Heb je geen taalprobleem gehad dan ?? Maar Engeland is op sommige streken wel mooi..Maar toch niet echt mijn ding denk ik…

    Heel fijne maandagavond

    Groetjes

    @ De taal was in het begin zeker moeilijk, maar als je de hele dag niets anders hoort leer je snel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <img alt="" align="" border="" class="" height="" hspace="" longdesc="" vspace="" src="" style="" width=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong> <font color="" face="" size=""> <span style="">

CommentLuv badge

Optionally add an image (JPEG only)